Kontakt z psem lub kotem dla wielu osób oznacza przyjemność, bliskość i codzienny rytuał obecności zwierzęcia w domu. Dla innych to jednak źródło przewlekłego kataru, napadów kichania, łzawienia oczu czy duszności. Alergia na sierść zwierząt – a precyzyjniej na alergeny obecne w naskórku, ślinie i wydzielinach – bywa na tyle uciążliwa, że zmusza do rezygnacji z marzenia o pupilu. W ostatnich latach coraz częściej pojawia się temat odczulania biorezonansem na sierść zwierząt jako alternatywnej metody pracy z nadwrażliwością organizmu. Czym właściwie jest ta forma terapii, jak przebiega i czego można się po niej spodziewać?
Alergia na sierść zwierząt – skąd bierze się problem i jak objawia się nadwrażliwość
Potocznie mówi się o uczuleniu na sierść, jednak w praktyce reakcję wywołują przede wszystkim mikroskopijne cząsteczki białek obecne w złuszczonym naskórku, ślinie oraz wydzielinach gruczołów łojowych zwierząt. Te drobne cząstki unoszą się w powietrzu, osiadają na meblach, tekstyliach i ubraniach. Wystarczy krótki kontakt z pomieszczeniem, w którym przebywa zwierzę, aby u osoby predysponowanej pojawiły się objawy.
Mechanizm reakcji ma charakter immunologiczny. Organizm rozpoznaje nieszkodliwe białka jako zagrożenie i uruchamia kaskadę reakcji obronnych. Dochodzi do uwolnienia mediatorów stanu zapalnego, w tym histaminy. W efekcie pojawiają się typowe symptomy: wodnisty katar, zatkany nos, świąd podniebienia, napady kichania, zaczerwienienie spojówek, a w cięższych przypadkach także duszność czy napadowy kaszel.
U części osób objawy są natychmiastowe i gwałtowne. U innych rozwijają się stopniowo, szczególnie przy stałej ekspozycji na alergen, na przykład w domu, w którym mieszka kot. Co istotne, alergeny mogą utrzymywać się w środowisku nawet przez wiele miesięcy po usunięciu zwierzęcia z mieszkania.
W tym kontekście rośnie zainteresowanie metodami, które nie ograniczają się wyłącznie do łagodzenia objawów, lecz mają na celu zmianę reaktywności organizmu. Właśnie tu pojawia się temat odczulania biorezonansem na sierść zwierząt, które według jego zwolenników ma wpływać na sposób, w jaki organizm „interpretuje” obecność alergenu.
Na czym polega odczulanie biorezonansem na sierść zwierząt
Odczulanie biorezonansem na sierść zwierząt opiera się na założeniu, że każdy organizm oraz każda substancja emitują określone częstotliwości elektromagnetyczne. W tym ujęciu również alergeny – w tym białka pochodzące z naskórka czy śliny zwierząt – mają swój charakterystyczny „wzorzec drgań”.
Terapia wykorzystuje specjalistyczne urządzenie biorezonansowe, które – zgodnie z deklarowaną zasadą działania – odbiera sygnały z organizmu pacjenta, przetwarza je i odsyła w zmodyfikowanej formie. W praktyce podczas sesji pacjent trzyma w dłoniach elektrody lub ma je umieszczone w określonych punktach ciała. Do aparatu mogą być wprowadzane próbki zawierające potencjalny alergen, na przykład materiał z sierścią zwierzęcia.
Celem procedury jest „odwrócenie” nieprawidłowej reakcji organizmu na alergen i osłabienie nadwrażliwości. W założeniu ma to prowadzić do zmniejszenia intensywności objawów przy kontakcie z pupilem. W odróżnieniu od klasycznych metod immunoterapii, gdzie podaje się kontrolowane dawki alergenu, odczulanie biorezonansem na sierść zwierząt nie wiąże się z farmakologiczną ingerencją ani iniekcjami.
W trakcie terapii zwraca się uwagę na indywidualny profil pacjenta. Osoba prowadząca zabieg analizuje reakcje organizmu rejestrowane przez aparat, a następnie dobiera parametry sesji. Zazwyczaj rekomendowana jest seria spotkań, rozłożonych w czasie, co ma umożliwić stopniową modulację reakcji.
Warto podkreślić, że pacjenci decydujący się na tę metodę często kierują się chęcią znalezienia rozwiązania, które pozwoli im funkcjonować w jednym domu ze zwierzęciem bez konieczności stałego przyjmowania leków przeciwhistaminowych. W tym kontekście odczulanie biorezonansem na sierść zwierząt bywa postrzegane jako próba zmiany samej przyczyny dolegliwości, a nie jedynie ich maskowania.
Jak wygląda proces terapii biorezonansem krok po kroku
Proces odczulania biorezonansem na sierść zwierząt jest zazwyczaj rozłożony w czasie i ma charakter sekwencyjny. Nie polega na jednorazowym zabiegu, lecz na serii sesji, których celem jest stopniowe zmniejszanie reaktywności organizmu na określony alergen. Kluczowe znaczenie ma tu powtarzalność oraz obserwacja reakcji pacjenta pomiędzy kolejnymi spotkaniami.
Pierwszym etapem jest szczegółowy wywiad. Terapeuta zbiera informacje dotyczące objawów, ich nasilenia, częstotliwości kontaktu ze zwierzęciem oraz ogólnego stanu organizmu. Na tej podstawie identyfikowany jest główny problem, którym może być alergia na sierść zwierząt, ale także współistniejące nadwrażliwości.
Następnie przeprowadza się diagnostykę biorezonansową, podczas której aparat analizuje reakcje organizmu na określone częstotliwości. W praktyce wygląda to jak spokojna, bezbolesna procedura, odbywająca się w pozycji siedzącej lub leżącej. Urządzenie rejestruje sygnały bioenergetyczne, które według założeń terapii mają wskazywać obszary zaburzonej reakcji.
Sam przebieg terapii można opisać w kilku kluczowych krokach:
-
identyfikacja wzorca reakcji organizmu na alergen związany z sierścią zwierząt
-
ustawienie parametrów urządzenia w oparciu o zarejestrowane sygnały
-
ekspozycja organizmu na zmodyfikowane częstotliwości podczas sesji
-
obserwacja reakcji bezpośrednio po zabiegu oraz w kolejnych dniach
-
korekta ustawień przy następnych wizytach w zależności od odpowiedzi organizmu
Sesje trwają zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu minut. W trakcie pacjent nie odczuwa bólu ani wyraźnych dolegliwości, choć niektórzy opisują uczucie zmęczenia lub krótkotrwałego osłabienia. Pomiędzy spotkaniami zaleca się unikanie nadmiernej ekspozycji na alergeny, aby nie przeciążać organizmu w trakcie procesu adaptacji.
Więcej: odczulanie biorezonansem.
[ Treść sponsorowana ]
