Walka z uzależnieniem od alkoholu to nie tylko wyzwanie medyczne, ale przede wszystkim psychiczne i społeczne. Osoby, które przez lata zmagały się z nałogiem, często szukają skutecznych narzędzi wspomagających leczenie. Jednym z takich rozwiązań jest wszywka alkoholowa, nazywana także implantem z disulfiramem. Choć wzbudza sporo kontrowersji, dla wielu pacjentów staje się realnym punktem zwrotnym w drodze ku trzeźwości.
Czym jest wszywka alkoholowa i jak wygląda zabieg jej implantacji
Wszywka alkoholowa to potoczne określenie zabiegu medycznego polegającego na podskórnym wszczepieniu tabletki zawierającej disulfiram – substancję farmakologiczną wykorzystywaną w leczeniu alkoholizmu. Sam zabieg przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych, zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym, a cała procedura trwa kilkanaście minut.
Lekarz wykonuje niewielkie nacięcie w okolicy łopatki, pośladka lub brzucha, gdzie umieszczany jest preparat w postaci jałowej tabletki. Następnie rana jest zszywana i zabezpieczana opatrunkiem. Wszywka zaczyna działać natychmiast po implantacji, uwalniając disulfiram stopniowo przez kilka miesięcy. Co istotne, pacjent musi wcześniej wyrazić pisemną zgodę i przejść kwalifikację lekarską, która uwzględnia zarówno jego stan zdrowia, jak i historię chorób.
Zabieg nie wymaga hospitalizacji, a pacjent może wrócić do codziennej aktywności niemal natychmiast. Warto jednak zaznaczyć, że wszczepienie wszywki to tylko jeden z elementów terapii i nie zastępuje psychoterapii ani wsparcia terapeutycznego.
Mechanizm działania wszywki alkoholowej – jak disulfiram wpływa na organizm
Disulfiram, substancja czynna obecna w wszywce alkoholowej, działa w organizmie na zasadzie blokowania enzymu dehydrogenazy aldehydowej. Enzym ten jest odpowiedzialny za rozkład alkoholu etylowego, który w naturalnych warunkach metabolizowany jest do nieszkodliwego kwasu octowego. Gdy pacjent z wszczepioną wszywką sięgnie po alkohol, proces ten zostaje zakłócony, co prowadzi do nagromadzenia się aldehydu octowego w organizmie.
Skutkiem tego są wyjątkowo nieprzyjemne objawy, które występują już po kilkunastu minutach od spożycia alkoholu. Należą do nich:
-
silne bóle i zawroty głowy,
-
nudności i wymioty,
-
przyspieszone bicie serca (tachykardia),
-
gwałtowne zaczerwienienie twarzy i uczucie gorąca,
-
duszności,
-
niepokój i uczucie lęku.
Takie reakcje mają charakter odstraszający – osoba uzależniona, mając świadomość możliwych dolegliwości, unika kontaktu z alkoholem. Mechanizm ten ma więc przede wszystkim wymiar psychologiczny, polegający na budowaniu negatywnego skojarzenia z konsumpcją alkoholu. Warto podkreślić, że spożycie alkoholu przy aktywnej wszywce może być niebezpieczne dla zdrowia, a nawet życia, dlatego metoda ta wymaga pełnej świadomości i determinacji pacjenta.
Wskazania do zastosowania wszywki alkoholowej i kto może z niej skorzystać
Wszywka alkoholowa to rozwiązanie skierowane przede wszystkim do osób uzależnionych od alkoholu, które przeszły już etap detoksykacji i są zdeterminowane do zachowania abstynencji. Nie jest to jednak metoda „dla każdego”. Lekarze podchodzą do kwalifikacji pacjentów indywidualnie, biorąc pod uwagę zarówno fizyczny stan zdrowia, jak i gotowość psychiczną do podjęcia leczenia.
Wskazaniami do implantacji mogą być:
-
wielokrotne nawroty uzależnienia mimo wcześniejszych prób terapii,
-
brak skuteczności tradycyjnych metod leczenia (farmakoterapia, psychoterapia),
-
wysoka motywacja pacjenta do utrzymania abstynencji, ale niska kontrola impulsów,
-
presja społeczna lub zawodowa związana z koniecznością zachowania trzeźwości (np. kierowcy zawodowi, osoby pracujące w służbach mundurowych),
-
wsparcie ze strony bliskich, które może zwiększyć skuteczność terapii awersyjnej.
Przeciwwskazania do zastosowania wszywki obejmują m.in. niewydolność wątroby, choroby serca, choroby psychiczne w fazie ostrej, ciąże i karmienie piersią. Bardzo ważnym elementem kwalifikacji jest przeprowadzenie wywiadu lekarskiego oraz badań laboratoryjnych, które pomagają ocenić, czy implantacja disulfiramu jest bezpieczna i zasadna dla danego pacjenta.
Skuteczność terapii wszywką i potencjalne skutki uboczne
Efektywność wszywki alkoholowej jako elementu leczenia uzależnienia od alkoholu budzi różne opinie w środowisku medycznym. Z jednej strony stanowi ona realne wsparcie w utrzymaniu abstynencji, szczególnie w pierwszych miesiącach po detoksykacji. Z drugiej – jej skuteczność w dużej mierze zależy od czynników psychologicznych i społecznych.
Badania i obserwacje kliniczne pokazują, że wszywka alkoholowa może być skuteczna zwłaszcza wtedy, gdy stanowi część kompleksowego programu terapeutycznego, obejmującego również psychoterapię, spotkania grup wsparcia (np. AA) oraz regularne wizyty u specjalistów. Sama obecność disulfiramu w organizmie nie zmienia schematów myślowych osoby uzależnionej – może jednak skutecznie odstraszyć od sięgania po alkohol, szczególnie w momentach kryzysu.
Potencjalne skutki uboczne wszywki to:
-
miejscowe zakażenie rany po implantacji,
-
reakcje alergiczne na substancję czynną lub składniki tabletki,
-
ból i obrzęk w miejscu wszycia,
-
przemijające uczucie dyskomfortu przy intensywnym wysiłku fizycznym.
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić także objawy ogólnoustrojowe, dlatego niezbędna jest konsultacja lekarska w razie niepokojących objawów. Pacjent powinien być również świadomy, że zerwanie abstynencji w trakcie działania wszywki może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, włącznie z zagrożeniem życia. Z tego względu terapia ta wymaga dojrzałości emocjonalnej i odpowiedniego przygotowania psychicznego.
Więcej na ten temat: wszywka alkoholowa Lublin.
[ Treść sponsorowana ]
Uwaga: Informacje na stronie mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpią porady lekarza.
